II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

Słowa Ewangelii według świętego Marka. (Mk 9,2-10)
Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam przemienił się wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe tak, jak żaden wytwórca sukna na ziemi wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: „Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”. Nie wiedział bowiem, co należy mówić, tak byli przestraszeni. I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”. I zaraz potem, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli przy sobie, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko między sobą, co znaczy powstać z martwych.
 

SZCZĘŚCIE W BOGU

Dlaczego człowiekowi jest dobrze na górze Tabor? Dlatego że tylko Bóg może wypełnić wszystkie jego pragnienia i najskrytsze marzenia. Na górze Tabor w przemienionym ciele Chrystusa apostołowie ujrzeli obraz zmartwychwstałego i chwalebnego ciała. Zobaczyli pełnię ludzkiego życia, dla jakiego Bóg stworzył człowieka. I to dlatego dobrze im było na tej górze. Odczuli przedsmak wiecznego szczęścia, którego człowiek doznaje, będąc razem z Bogiem.
Chryste, prawdziwy Boże, który na górze Tabor przemieniłeś się
w obecności swoich uczniów i apostołów, pozwól mi zanurzyć się w świetle Twojej chwały i napełnij moje serce tęsknotą za Tobą.

 

PRAKTYKI WIELKOPOSTNE
POST

 

 

Choć nie jest on już tak restrykcyjny, jak w czasach naszych babć i dziadków, kiedy to przez wszystkie 40 dni obowiązywała wstrzemięźliwość od potraw mięsnych, środy i piątki były dniami szczególnie surowego postu – niektórzy ograniczali się jedynie do jedzenia chleba i picia wody lub w ogóle z nich rezygnowali, a w Środę Popielcową wypalano garnki i patelnie, by nie pozostała na nich nawet odrobina tłuszczu, dalej reguluje nasze postępowanie w tym szczególnym okresie. Obecnie do postu ścisłego zobowiązani jesteśmy jedynie w Środę Popielcową i w Wielki Piątek (post ilościowy i jakościowy; ilościowy oznacza spożywanie dziennie trzech posiłków, w tym tylko jeden do syta; jakościowy to powstrzymywanie się od jedzenia mięsa; obowiązuje wiernych z wyjątkiem chorych), a do wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych we wszystkie piątki w ciągu całego roku. To czas, w którym chętniej podejmujemy jakieś postanowienia i wyrzeczenia, np. z codziennych małych przyjemności. To sposób ćwiczenia naszej silnej woli, czas duchowej mobilizacji i trwania przy cierpiącym Panu - na przekór iluzjom, jakie daje dzisiejszy świat.


Z czego zrezygnuję w Wielkim Poście?
Zrezygnuj z narzekania – skoncentruj się na wdzięczności.
Zrezygnuj z gorzkich sądów – myśl życzliwie.
Zrezygnuj ze zniechęcenia – bądź pełen nadziei.
Zrezygnuj z zawziętości – powróć do przebaczenia.
Zrezygnuj z nienawiści – odpłacaj dobrem za zło.
Zrezygnuj z gniewu – bądź cierpliwszy.
Zrezygnuj ze smutku – raduj się pięknem, które jest wokół ciebie.
Zrezygnuj z zazdrości – módl się o ufność.
Zrezygnuj z obgadywania – kontroluj język.
Zrezygnuj z grzechu – wracaj do cnoty.
Zrezygnuj ze zrezygnowania – wytrwaj!!!
 

PORZĄDEK NABOŻEŃSTW I SPOTKAŃ GRUP PARAFIALNYCH

W czwartek, po Mszy św. wieczornej
o godz. 18.45 spotkanie biblijne
w salce domu parafialnego.