Nowa strona 1

PODWYŻSZENIA  KRZYŻA  ŚWIĘTEGO

PODWYŻSZENIA  KRZYŻA  ŚWIĘTEGOPODWYŻSZENIA  KRZYŻA  ŚWIĘTEGO

 

zig-zag.prv.pl

 
 

 

 

ZDROWYCH , WESOŁYCH 

 I  POGODNYCH

ŚWIĄT  BOŻEGO  NARODZENIA .

 

 

 

Grupy na niedzielę


SPIS TREŚCI :


WIGILIA

 


CHRZEŚCIJAŃSKI OBRZĘD WIECZERZY WIGILIJNEJ


KOLĘDY:
Ach, ubogi żłobie
Anioł pasterzom mówił
Bóg się rodzi
Cicha noc
Do szopy
Dzisiaj w Betlejem
Gdy się Chrystus rodzi
Gdy śliczna Panna
Jezus malusieńki
Lulajże Jezuniu
Mędrcy świata
Mizerna, cicha
Narodził się Jezus
O gwiazdo betlejemska
Pójdźmy wszyscy
Przybieżeli do Betlejem
Tryumfy Króla
W dzień Bożego Narodzenia
Wesołą nowinę
Wśród nocnej ciszy
W żłobie leży
Z narodzenia Pana


PASTORAŁKI :
My też pastuszkowie
Nowy rok bieży
Oj, maluśki, maluśki
Dnia jednego

 


WIGILIA


Punktem kulminacyjnym przeżyć adwentowych w rodzinie chrześcijańskiej jest Wigilia Bożego Narodzenia.
Niemal w każdym domu ubiera się choinkę, która jest symbolem „drzewa rajskiego". Przez swoją żywość i zieleń zachowywaną nawet w zimie staje się symbolem Chrystusa jako „drzewa życia" a przez przyozdobienie jej świecami symbolizuje Chrystusa „światłość świata". Pod choinką ustawia się żłóbek dla upamiętnienia narodzenia Syna Bożego w Betlejem.



WILIA - WIECZERZA WIGILIJNA



Według starodawnego zwyczaju po zachodzie słońca, zgodnie z praktyką dawnych chrześcijan spożywa się obiad postny, złożony z kilkunastu tradycyjnych potraw. Uczta ma charakter religijny, bardzo uroczysty - świadczy o tym stary zwyczaj czytania fragmentu Ewangelii św. Łukasza o narodzeniu Chrystusa i wspólna modlitwa rodziny. Ceremoniom wieczerzy wigilijnej przewodniczy z zasady ojciec rodziny.



ŁAMANIE SIĘ OPŁATKIEM



Najważniejszym wydarzeniem wieczoru wigilijnego jest dzielenie się opłatkiem. Obrzęd ten następuje po modlitwie i złożeniu sobie życzeń, a więc na samym początku wieczerzy wigilijnej, gdy ukaże się, pierwsza gwiazda na niebie. Dzielenie się nawzajem opłatkiem oznacza wzajemne poświęcenie się jednych dla drugich i uczy, że ostatni nawet kawałek chleba należy podzielić z bliźnim, zbliża oddalonych, łączy umarłych z żywymi i jedna skłóconych.



WOLNE MIEJSCE PRZY STOLE



Znany i powszechny jest obecnie w Polsce zwyczaj pozostawiania wolnego miejsca przy stole wigilijnym. Jest ono przeznaczone dla przygodnego gościa. Z. Kossak pisze, że „ktokolwiek zajdzie w dom polski w święty, wigilijny wieczór, zajmie to miejsca i będzie przyjęty jak brat". Pozostawiając wolne miejsce przy stole wyrażamy serdeczną pamięć o naszych bliskich i drogich, który nie mogą świąt spędzić z nami. Wolne miejsce przy stole oznaczać może również członka rodziny, który zmarł lub też pamięć o wszystkich zmarłych z rodziny.



BŁOGOSŁAWIEŃSTWO SIANA WIGILIJNEGO



Powszechnie zachowany jest w Polsce zwyczaj wkładania siana pod obrus na stół, przy którym będzie spożywana uroczysta wieczerza wigilijna. Przypomina ono nam ubóstwo groty betlejemskiej i Maryi, która złożyła narodzonego Chrystusa na sianie w żłobie.
P. Wspomożenie nasze w imieniu Pana.
W. Który stworzy! niebo i ziemię.
P. M ó d I m y się. Wszechmogący wieczny Boże, racz pobłogosławić to siano, które umieścimy na stole wigilijnym, by przypominało nam ubóstwo groty betlejemskiej, w której narodził się Twój Syn Jezus Chrystus i spraw, abyśmy nic troszczyli się o to co mamy jeść lub pić, w co mamy się przyodziać, lecz byśmy zabiegali o sprawy Królestwa Bożego i radowali się z obecności w naszej rodzinie Twojego Syna Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków.
W. Amen.
(Ojciec kropi siano wodą święconą i umieszcza je na środku stołu wigilijnego).



CHRZEŚCIJAŃSKI OBRZĘD WIECZERZY WIGILIJNEJ

 

W tej uroczystej chwili wychwalamy Boga, naszego Ojca, za świętą noc, którą teraz wspominamy, a w której Jego Syn Jezus Chrystus narodził się z Mani Dziewicy. Przeżyjmy tamto wydarzenie opisane w Ewangelii.

SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO ŁUKASZA:

W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei do Judei, do miasta Dawidowego zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby dać się zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.
W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoim stadem. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich: „Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan. A to będzie znakiem dla was: znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie". J nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli".



WSPÓLNA MODLITWA



Chrystusa, który przyszedł na świat, aby nas zbawić prośmy słowami:
Obdarz nas miłością i pokojem!
Panie Jezu, udziel naszej rodzinie daru miłości, zgody i pokoju.
Obdarz nas miłością i pokojem!
Panie Jezu, obdarz szczęściem i radością także naszych sąsiadów, przyjaciół i znajomych.
Obdarz nas miłością i pokojem!
Panie Jezu, wszystkich opuszczonych, samotnych, chorych i nieszczęśliwych pociesz i umocnij Dobrą Nowiną Zbawienia.
Obdarz nas miłością i pokojem!
Panie Jezu, naszych zmarłych krewnych, bliskich i znajomych obdarz szczęściem i wiecznym zbawieniem.
Obdarz nas miłością i pokojem!
Zjednoczeni w miłości, odmówmy wspólnie modlitwę, której nauczył nas Jezus Chrystus:
Ojcze nasz...
Polećmy Bogu przez pośrednictwo Matki Jezusa Chrystusa - naszą rodzinę, naszych przyjaciół, sąsiadów, gości, samotnych, chorych.
Zdrowaś Maryjo...
Panie Boże, Ty sprawiłeś, że ta święta noc zajaśniała blaskiem prawdziwej światłości Twojego Syna; spraw, abyśmy jaśnieli blaskiem Twojej światłości w naszym codziennym postępowaniu.
Pobłogosław nas i te opłatki, którymi będziemy się dzielić zwyczajem naszych ojców. Naucz nas dzielić się chlebem, miłością i życzliwością z każdym człowiekiem. Obdarz nas wszystkich Twoim pokojem, abyśmy wspólnie sławili Twoją ojcowską dobroć. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.



ANIOŁ PAŃSKI


P. Anioł Pański zwiastował Pannie Maryi.
W. I poczęła z Ducha Świętego
Zdrowaś Maryjo...
P. Oto ja służebnica Pańska.
W. Niech mi się stanie według słowa twego.
Zdrowaś, Maryjo...
P. A Słowo stało się Ciałem.
W. I mieszkało między nami.
Zdrowaś, Maryjo...
P. Módl się za nami, Święta Boża Rodzicielko.
W. Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się: Prosimy Cię, Boże, wlej w nasze serca swoją łaskę, abyśmy poznawszy za zwiastowaniem anielskim Wcielenie Chrystusa, Syna Twojego, przez Jego Mękę i Krzyż zostali doprowadzeni do chwały zmartwychwstania. Przez- Chrystusa Pana naszego.
W. Amen.
P. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu.
W. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
Amen.
 



 

KOLĘDY
 


ACH, UBOGI ŻŁOBIE...

 

1. Ach, ubogi żłobie,
cóż ja widzę w tobie?
Droższy widok, niż ma niebo,
w maleńkiej Osobie.

2. Zbawicielu drogi,
takżeś to ubogi!
Opuściłeś śliczne niebo,
obrałeś barłogi.

3. Czyżeś nie mógł sobie
w największej ozdobie
obrać pałacu drogiego,
nie w tym, leżeć żłobie?

4. Gdy na świat przybywasz,
grzechy z niego zmywasz,
a na zmycie tej sprośności
gorzkie łzy wylewasz.

5. Któż tu nie struchleje,
wszystek nie zdrętwieje?
Któż Cię widząc płaczącego
łzą się nie zaleje?

6. Na twarz upadamy,
czołem uderzamy,
witając Cię w tej stajence
między bydlętami.



ANIOŁ PASTERZOM MÓWIŁ...



1. Anioł pasterzom mówił:
Chrystus się wam narodził.
W Betlejem, nie bardzo podłym mieście,
narodził się w ubóstwie
Pan wszego stworzenia.

2. Chcąc się dowiedzieć tego
poselstwa wesołego,
bieżeli do Betlejem skwapliwie,
znaleźli Dziecię w żłobie,
Maryję z Józefem.

3. Taki Pan chwały wielkiej
uniżył się Wysoki,
pałacu kosztownego żadnego
nie miał zbudowanego
Pan wszego stworzenia!

4. O dziwne narodzenie,
nigdy nic wysławione!
Poczęła Panna Syna w czystości,
porodziła w całości
panieństwa swojego.

5. Już się ono spełniło,
co pod figurą było:
Arona różdżka ona zielona
stała się nam kwitnąca
i owoc rodząca.

6. Słuchajcież Boga Ojca,
jako wam Go zaleca:
Ten ci jest Syn najmilszy,
jedyny, w raju wam obiecany,
Tego, wy słuchajcie.

7. Bogu bądź cześć i chwała,
która byś nie ustala,
jak Ojcu, tak i Jego Synowi,
i Świętemu Duchowi
W Trójcy jedynemu.



BÓG SIĘ RODZI...



1. Bóg się rodzi, moc truchleje,
Pan niebiosów obnażony!
Ogień krzepnie, blask ciemnieje,
ma granice Nieskończony!
Wzgardzony, okryty chwałą,
śmiertelny Król nad wiekami!

A Słowo ciałem się stało
i mieszkało między nami.

2. Cóż masz, niebo, nad ziemiami?
Bóg porzuci! szczęście swoje,
wszedł między lud ukochany,
dzieląc z nim trudy i znoje.
Niemało cierpiał niemało,
żeśmy byli winni sami.

A Słowo ciałem się stało
i mieszkało między nami.

3. W nędznej szopie urodzony,
żłób Mu za kolebkę dano.
Cóż jest, czym był otoczony?
Bydło, pasterze i siano.
Ubodzy, was to spotkało,
witać Go przed bogaczami.

A Słowo ciałem się stało
i mieszkało między nami

4. Potem i króle widziani
cisną się między prostotą,
niosąc dary Panu w dani:
mirrę, kadzidło i złoto.
Bóstwo to razem zmieszało
z wieśniaczymi ofiarami.

A Słowo ciałem się stało
i mieszkało między nami

5. Podnieś rękę, Boże Dziecię,
błogosław Ojczyznę milą,
w dobrych radach, w dobrym bycie
wspieraj jej siłę swą silą,
dom nasz i majętność całą
i wszystkie wioski z miastami.

A Słowo ciałem się stało
i mieszkało między nami




CICHA NOC...



1. Cicha noc, święta noc,
pokój niesie ludziom wszem,
a u żłóbka Matka Święta
czuwa sama uśmiechnięta
nad Dzieciątka snem.

2. Cicha noc, święta noc,
pastuszkowie od swych trzód
biegną wielce zadziwieni,
za anielskim głosem pieni,
gdzie się spełnił cud.

3. Cicha noc, święta noc!
Narodzony Boży Syn.
Pan Wielkiego Majestatu
niesie dziś całemu światu
odkupienie win.




DO SZOPY...

 

1. Do szopy, hej, pasterze,
do szopy, bo tam cud:
Syn Boży w żłobie leży,
by zbawić ludzki ród.

Śpiewajcie, Aniołowie,
pasterze, grajcie Mu !
Kłaniajcie się, królowie,
nie budźcie Go ze snu!

2. Padnijmy na kolana,
to Dziecię to nasz Bóg.
Uczcijmy niebios Pana,
miłości złóżmy dług.

Śpiewajcie, Aniołowie,
pasterze, grajcie Mu !
Kłaniajcie się, królowie,
nie budźcie Go ze snu!

3. O Boże niepojęty,
kto pojmie miłość Twą?
Na sianie wśród bydlęty,
masz tron i służbę swą.

Śpiewajcie, Aniołowie,
pasterze, grajcie Mu !
Kłaniajcie się, królowie,
nie budźcie Go ze snu!


4. Jezuniu mój najsłodszy,
Tobie oddaję się.
O skarbie mój najdroższy,
racz wziąć na własność mnie.

Śpiewajcie, Aniołowie,
pasterze, grajcie Mu !
Kłaniajcie się, królowie,
nie budźcie Go ze snu!




DZISIAJ W BETLEJEM...



1. Dzisiaj w Betlejem, dzisiaj w Betlejem
wesoła nowina,
że Panna czysta, że Panna czysta
porodziła Syna.

Chrystus się rodzi, nas oswobodzi,
Anieli grają, Króle witają,
pasterze śpiewają, bydlęta klękają,
cuda, cuda ogłaszają.

2. Maryja Panna Dziesiątko piastuje
i Józef święty Ono pielęgnuje.

Chrystus się rodzi, nas oswobodzi,
Anieli grają, Króle witają,
pasterze śpiewają, bydlęta klękają,
cuda, cuda ogłaszają.

3. Choć w stajeneczce Panna Syna rodzi,
przecież On wkrótce ludzi oswobodzi.

Chrystus się rodzi, nas oswobodzi,
Anieli grają, Króle witają,
pasterze śpiewają, bydlęta klękają,
cuda, cuda ogłaszają.

4. I Trzej Królowie od wschodu przybyli
i dary Panu kosztowne złożyli.

Chrystus się rodzi, nas oswobodzi,
Anieli grają, Króle witają,
pasterze śpiewają, bydlęta klękają,
cuda, cuda ogłaszają.
...
5. Pójdźmy też i my przywitać Jezusa,
Króla nad królami, uwielbić Chrystusa.

Chrystus się rodzi, nas oswobodzi,
Anieli grają, Króle witają,
pasterze śpiewają, bydlęta klękają,
cuda, cuda ogłaszają.

6. Bądźże pochwalon dziś, nasz wieczny Panie,
któryś złożony na zielonym sianie.

Chrystus się rodzi, nas oswobodzi,
Anieli grają, Króle witają,
pasterze śpiewają, bydlęta klękają,
cuda, cuda ogłaszają.

7. Bądź pozdrowiony, Boże nieskończony,
sławimy Ciebie, Boże niezmierzony.

Chrystus się rodzi, nas oswobodzi,
Anieli grają, Króle witają,
pasterze śpiewają, bydlęta klękają,
cuda, cuda ogłaszają.


GDY SIĘ CHRYSTUS RODZI...



1. Gdy się Chrystus rodzi i na świat przychodzi,
ciemna noc w jasności promienistej brodzi.
Aniołowie się radują,
pod niebiosa wyśpiewują:
Gloria, gloria, gloria in excelsis Deo!

2. Mówią do pasterzy, który trzód swych strzegli,
aby do Betlejem czym prędzej pobiegli,
bo się narodził Zbawiciel,
wszego świata Odkupiciel.

Gloria...

3. O niebieskie Duchy i posłowie nieba,
powiedzcie wyraźniej, co nam czynić trzeba:
bo my nic nie pojmujemy,
ledwo od strachu żyjemy.
Gloria...

4. Idźcie do Betlejem, gdzie Dziecię zrodzone,
w pieluszki spowite, w żłobie położone.
Oddajcie Mu pokłon boski,
On osłodzi wasze troski.
Gloria...

5. A gdy pastuszkowie wszystko zrozumieli,
zaraz do Betlejem spiesznie pobieżeli
i zupełnie tak zastali,
jak Anieli im zeznali.
Gloria...

6. A stanąwszy w miejscu pełni zadumienia,
iż się Bóg tak zniżył do swego stworzenia,
padli przed Nim na kolana
i uczcili swego Pana.
Gloria...

7. Wreszcie kiedy pokłon Panu już oddali,,
z wielką wesołością do swych trzód wracali,
że się stali godnymi
Boga widzieć na tej ziemi.
Gloria...




GDY ŚLICZNA PANNA...



1. Gdy śliczna Panna Syna kołysała
z wielkim weselem tak Jemu śpiewała:
Liii, liii, laj, moje Dzieciąteczko,
I.iii, liii, laj. śliczne Paniąteczko.

2. Przybądźcie z nieba, święci Aniołowie.
Śpieszcie do ludzi z pokojem, posłowie.
Liii, liii, laj, wielki Królewiczu,
Liii, liii, laj, niebieski Dziedzicu.

3. Łączcie się w dziękach, wszystkie ziemskie dzieci,
Niechaj się miłość w sercu waszym nieci.
Liii, Uli, laj, drogi Zbawicielu,
Liii, liii, laj, nasz Odkupicielu.



JEZUS  MALUSIEŃKI..



1. Jezus malusieńki,
leży wśród stajenki,
płacze z zimna,
nie dala Mu Matula sukienki.


2. Bo uboga była,
rąbek z głowy zdjęła,
którym Dziecię owinąwszy,
siankiem Je okryła.

3. Nie ma kolebeczki,
ani poduszeczki
we żłobie Mu położyła
siana pod glóweczkę.

4. Gdy Dziecina kwili,
patrzy każdej chwili
na Dzieciątko Boże w żłóbku,
oko Jej nie myli.

5. Panienka truchleje,
serdeczne łzy leje:
O, mój Synu, wola Twoja,
nic moja się dzieje.

6. Pokłon oddawajmy,
Bogiem Je wyznajmy.
To Dzieciątko ubożuchne
ludziom ogłaszajmy.




LULAJŻE , JEZUNIU...



1. Lulajże, Jezuniu, moja perełko,
lulaj, ulubione me pieścidełko,

Lulajże, Jezuniu, lulajże, lulaj.
A Ty Go, Matulu, w płaczu utulaj.

2. Zamknijże znużone płaczem powieczki,
utulże zemdlone łkaniem usteczki.

Lulajże, Jezuniu, lulajże, lulaj.
A Ty Go, Matulu, w płaczu utulaj.

3. Lulajże, piękniuchny nasz Aniołeczku,
lulajże, wdzięczniuchny świata kwiateczku.

Lulajże, Jezuniu, lulajże, lulaj.
A Ty Go, Matulu, w płaczu utulaj.

4. Lulajże, różyczko najozdobniejsza,
lulajże, lilijko najprzyjemniejsza.

Lulajże, Jezuniu, lulajże, lulaj.
A Ty Go, Matulu, w płaczu utulaj.

5. Lulajże, przyjemna oczom gwiazdeczko,
lulaj, najliczniejsze świata słoneczko.

Lulajże, Jezuniu, lulajże, lulaj.
A Ty Go, Matulu, w płaczu utulaj.

6. My z Tobą tam w niebie spocząć pragniemy,
Ciebie tu na ziemi kochać będziemy.

Lulajże, Jezuniu, lulajże, lulaj.
A Ty Go, Matulu, w płaczu utulaj.




MĘDRCY ŚWIATA...



1. Mędrcy świata, monarchowie,
gdzie spiesznie dążycie?
Powiedzcież nam, Trzej Królowie,
chcecie widzieć Dziecię?
Ono w żłobie, nie ma tronu i berła nie dzierży,
a proroctwo jego zgonu już się w świecie szerzy.

2. Mędrcy świata, złość okrutna,
Dziecię prześladuje.
Wieść okropna, wieść to smutna:
Herod spisek knuje.
Nic monarchów nie odstrasza,
do Betlejem spieszą,
gwiazda Zbawcę im ogłasza, nadzieją się cieszą.

3. Przed Maryją stają społem,
niosą Panu dary,
Przed Jezusem biją czołem,
składają ofiary.
Trzykroć szczęśliwi Królowie,
któż wam nie zazdrości?
Cóż my damy, kto nam powie, pałając z miłości?

4. Tak, jak każą nam kapłani
damy dar troisty:
modły, pracę niosąc w dani
i żar serca czysty.
To kadzidło, mirrę, złoto niesieni, Jezu, szczerze,
co dajemy Ci z ochotą od nas przyjm w ofierze!
 

MIZERNA, CICHA...



1. Mizerna, cicha stajenka licha
pełna niebieskiej chwały:
Oto leżący, przed nami, śpiący
w promieniach Jezus mały.

2. Nad Nim Anieli w locie stanęli
i pochyleni klęczą,
z włosy złotymi, skrzydły białymi,
pod malowaną tęczą.

3. Wielkie zdziwienie: wszelkie stworzenie,
cały świat orzeźwiony
Mądrość mądrości, Światłość światłości.
Bóg-Człowiek tu wcielony!

4. Hej, ludzie prości, Bóg z Wami gości,
skończony czas niedoli!
On daje siebie, chwała na niebie,
mir ludziom dobrej woli.



NARODZIŁ SIĘ JEZUS...



1. Narodził się Jezus Chrystus, bądźmy weseli,
Chwałę Mu na wysokości nucą Anieli:
Gloria, gloria, in excelsis Deo!
Gloria, gloria, in excelsis Deo!

2. Na kolana wół i osio! przed Nim klękają.
Jego swoim Stworzycielem, Panem uznają.
Gloria, gloria, in excelsis Deo!
Gloria, gloria, in excelsis Deo!

3. Pastuszkowie przybiegają na znak im dany, cześć
oddają i witają Pana nad pany,
Gloria, gloria, in excelsis Deo!
Gloria, gloria, in excelsis Deo!

4. Trzej Królowie przyjechali z wielkimi dary, złoto,
mirra i kadzidło, oto ofiary.
Gloria, gloria, in excelsis Deo!
Gloria, gloria, in excelsis Deo!

5. I my także chwałę dajmy Dzieciątku temu,
jako Panu nieba ziemi Zbawcy naszemu.
Gloria, gloria, in excelsis Deo!
Gloria, gloria, in excelsis Deo!




O GWIAZDO BETLEJEMSKA...

 

1. O gwiazdo betlejemska,
zaświeć na niebie mym!
Tak szukam cię wśród nocy,
tęsknię za światłem twym.
Zaprowadź do stajenki,
leży tam Boży Syn,
Bóg Człowiek z Panny Świętej
dany na okup win.

2. O, nie masz Go już w szopce,
nie ma Go w żłóbku tam,
więc gdzie pójdziemy, Chryste?
Gdzie się ukryłeś nam?
Pójdziemy przed ołtarze
wzniecić miłości żar
i hołd Ci niski oddać,
to jest nasz wszystek dar.

3. Ja nie wiem, o mój Panie,
któryś miał w żłobie tron,
czy dusza moja biedna,
milsza Ci jest niż on.
Ulituj się nade mną
błagać Cię kornie śmiem,
gdyś stajnią nie pogardził
nie gardź i sercem mym.


PÓJDŹMY WSZYSCY...



1. Pójdźmy wszyscy do stajenki,
do Jezusa i Panienki,
powitajmy Maleńkiego
i Maryję, Matkę Jego.

2. Witaj Jezu ukochany,
od Patriarchów czekany,
od Proroków ogłoszony,
od narodów upragniony.

3. Witaj, Dzieciąteczko w żłobie,
wyznajemy Boga w Tobie,
coś się narodził tej nocy,
byś nas wyrwał z czarta mocy.

4. Witaj Jezu nam zjawiony,
witaj dwakroć narodzony:
raz z Ojca przed wieków wiekiem,
a teraz z Matki człowiekiem.

5. Któż to słyszał takie dziwy?
tyś Człowiek i Bóg prawdziwy.
Ty łączysz w Boskiej Osobie
dwie natury różne w sobie.

6. O, szczęśliwi pastuszkowie,
któż radość waszą wypowie!
Czego Ojcowie żądali,
wyście pierwsi oglądali.

7. O Jezu, nasze kochanie,
czasem nad niebios mieszkanie
przedkładasz nędzę, ubóstwo,
i wyniszczasz swoje Bóstwo?

8. Miłości to Twojej dzieło,
z miłości początek wzięto.
Byś nas zrównał z Aniołami
poniżasz się między nami.

9. Spraw to, Jezu, Boskie Dziecię,
niech Cię kochamy nad życie.
Niech miłością odwdzięczamy
miłość, której doznawamy.

10. Święta Panno, Twa przyczyna
niech nam wyjedna u Syna,
by to Jego narodzenie
Zapewniło nam zbawienie


PRZYBIEŻELI  DO  BETLEJEM...



1. Przybieżeli do Betlejem pasterze,
grając skocznie Dzieciąteczku na lirze.
Chwała na wysokości,
chwała na wysokości,
a pokój na ziemi!

2. Oddawali swe ukłony w pokorze.
Tobie z serca ochotnego, o Boże!
Chwała na wysokości,
chwała na wysokości,
a pokój na ziemi!

3. Anioł Pański sam ogłosił te dziwy,
których oni nie słyszeli jak żywi.
Chwała na wysokości,
chwała na wysokości,
a pokój na ziemi!

4. Dziwili się napowietrznej muzyce
i myśleli: Co to będzie za Dziecię?
Chwała na wysokości,
chwała na wysokości,
a pokój na ziemi!

5. Poznali Go Mesyjaszem być prawym,
narodzonym dzisiaj Królem łaskawym.
Chwała na wysokości,
chwała na wysokości,
a pokój na ziemi!

6. My Go także Bogiem, Zbawcą już znamy
i z całego serca wszyscy kochamy.
Chwała na wysokości,
chwała na wysokości,
a pokój na ziemi!


TRYUMFY KRÓLA...



1. Tryumfy Króla niebieskiego
zstąpiły z nieba wysokiego.
Pobudziły pasterzów,
dobytku swego stróżów,
śpiewaniem, śpiewaniem, śpiewaniem.

2. Chwała bądź Bogu w wysokości,
a ludziom pokój na niskości.
Narodził się Zbawiciel.
dusz ludzkich Odkupiciel,
na ziemi...

3. Zrodziła Maryja Dziewica
wiecznego Boga bez rodzica,
by nas z pieklą wybawił,
a w niebieskich postawił
pałacach....

4. Pasterze w podziwieniu stają,
tryumfu przyczynę badają:
Co się nowego dzieje,
i że tak światłość jaśnieje,
nie wiedząc...

5. Że to Bóg, gdy się dowiedzieli,
swej trzody w polu odbieżeli,
spiesząc na przywitanie
do Betlejemskiej stajni
Dzieciątka.


W DZIEŃ BOŻEGO NARODZENIA.



1. W dzień Bożego Narodzenia
radość wszystkiego stworzenia:
Aniołowie się radują,
Jezusowi wyśpiewują.

2. Niesłychana to nowina:
Panna porodziła Syna?
Syna Jednorodzonego
Boga Ojca Niebieskiego.

3. To Anieli oznajmują,
do Betlejem pokazują,
gdzie narodził się Zbawiciel,
wszego świata Odkupiciel.

4. Gdy pasterze usłyszeli,
do stajenki pobieżeli,
Dzieciąteczku się kłaniają,
podarunki oddawają.

5. Chwała Bogu niechaj będzie
w niebie i na ziemi, wszędzie.
Z Aniołami się radujmy,
Jezusowi wyśpiewujmy.


WESOŁĄ NOWINĘ...



1. Wesołą nowinę, bracia, słuchajcie:
niebieską Dziecinę ze mną witajcie.
Jak mila ta nowina!
Mów, gdzie jest ta Dziecina,
byśmy tam pobieleli t ujrzeli.

2. Bogu chwałę wznoszą na wysokości,
pokój ludziom głoszą duchy światłości.
Jak mila ta nowina!
Mów, gdzie jest ta Dziecina,
byśmy tam pobieleli t ujrzeli.

3. Panna nam powiła Boskie Dzieciątko,
pokłonem uczciła to Niemowlątko,
Jak mila ta nowina!
Mów, gdzie jest ta Dziecina,
byśmy tam pobieleli t ujrzeli.

4. Którego zrodziła, Bogiem uznała,
i Panna, jak była, Panną została.
Jak mila ta nowina!
Mów, gdzie jest ta Dziecina,
byśmy tam pobieleli t ujrzeli.

5. Królowie na Wschodzie już to poznali
i w judzkim narodzie szukać jechali.
Jak mila ta nowina!
Mów, gdzie jest ta Dziecina,
byśmy tam pobieleli t ujrzeli.

6. Gwiazda najśliczniejsza ich oświecała,
do szopy w Betlejem zaprowadziła.
Jak mila ta nowina!
Mów, gdzie jest ta Dziecina,
byśmy tam pobieleli t ujrzeli.

7. Znaleźli to Dziecię i Matkę Jego.
Tam idźcie, znajdziecie Syna Bożego.
Jak mila ta nowina!
Mów, gdzie jest ta Dziecina,
byśmy tam pobieleli t ujrzeli.


WŚRÓD NOCNEJ CISZY...



Wśród nocnej ciszy glos się rozchodzi:
Wstańcie, pasterze, Bóg się wam rodzi!
Czym prędzej się wybierajcie,
do Betlejem pospieszajcie przywitać Pana.

Poszli, znaleźli Dzieciątko w żłobie
z wszystkimi znaki danymi sobie.
Jako Bogu cześć Mu dali,
a witając zawołali z wielkiej radości.

Ach, witaj, Zbawco z dawna żądany,
cztery tysiące lat wyglądany!
Na Ciebie króle, prorocy,
czekali, a Tyś tej nocy nam się objawił.

I my czekamy na Ciebie, Pana.
A skoro przyjdziesz na głos kapłana,
padniemy na twarz przed Tobą,
wierząc, żeś jest pod osłoną chleba i wina.

Pienia Aniołów brzmią pod niebiosy,
śpiewajmy z nimi wspólnymi głosy:
chwała Bogu w wysokości,
a ludziom na tej niskości pokój niech będzie.


W ŻŁOBIE LEŻY...

 


1. W żłobie leży, któż pobieży
kolędować małemu
Jezusowi Chrystusowi
dziś nam narodzonemu?
Pastuszkowie, przybywajcie,
Jemu wdzięcznie przygrywajcie,
jako Panu naszemu.

2. My zaś sami z piosneczkami
za wami pośpieszymy,
a tak tego Maleńkiego
niech wszyscy zobaczymy.
Jak ubogo narodzony,
plącze w stajni położony,
więc Go dziś ucieszymy.

3. Naprzód tedy niechaj wszędy
zabrzmi świat w wesołości,
że posłany nam jest dany
Emanuel w niskości.
Jego tedy przywitajmy,
z Aniołami zaśpiewajmy:
Chwała na wysokości!

4. Witaj, Panie, cóż się stanie,
że rozkosze niebieskie
opuściłeś, a zstąpiłeś
na te niskości ziemskie?
„Miłość moja to sprawiła,
by człowieka wywyższyła
pod nieba empirejskie".


Z NARODZENIA PANA...


1. Z narodzenia Pana dzień dziś wesoły.
Wyśpiewują chwałę Bogu żywioły.
Radość ludzi wszędzie słynie,
Anioł budzi przy dolinie
pasterzów, co paśli pod borem woły.

2. Wypada wśród nocy ogień z obłoku.
Dumają pasterze w takim widoku.
Każdy pyta: Co się dzieje?
Czy nie świta, czy nie dnieje?

Skąd ta łuna bije, tak miła oku!

3. Skoro pastuszkowie glos usłyszeli,
zaraz do Betlejem prosto bieżeli.
Tam, witali w żłobie Pana,
poklękali na kolana
i oddali dary, co z sobą wzięli.

4. Odchodzą z Betlejem pełni wesela,
że już Bóg wysłuchał próśb Izraela.
Gdy tej nocy to widzieli,
co prorocy widzieć chcieli:
w ciele ludzkim Boga i Zbawiciela.

5. I my z pastuszkami dziś się radujmy.
Chwałę z Aniołami wraz wyśpiewujmy.
Bo ten Jezus z nieba dany,
weźmie nas między niebiany,
tylko Go z całego serca miłujmy.


PASTORAŁKI


MY TEŻ PASTUSZKOWIE...


1. My też pastuszkowie, nie tylko Królowie,
Na wozie, na wozie
Jedziemy z kapelą, niech nas rozweselą
Na mrozie, na mrozie:
Graj, mówi Jezus, Bartku swoje;
Stój Dziecię, tylko bas wystroję
I smyczek i smyczek.

2. Bartos sobą troska, że nie ma i włoska
Na smyku, na smyku;
A nie myśląc wiele, szast ogon kobyle
Do szyku, do styku.
Jak zarżnie w swoje szałamaje,
Aż Jezus paluszkami laje:
Powoli, powoli.

3. Kuba na swe dudy coraz spojrzy z budy,
Boi się, boi się;
Ale Józef stary, porwawszy gańdziary.
Połóż się, połóż się!
Wnet Kuba zaczął gać od ucha,
Aż urwał rękaw u kożucha
Na sobie, na sobie.

4. Banach, choć pijany, zdjąwszy lirę z ściany,
Surmuje, surmuje;
Zagrał po francusku, a Jarosz po chińsku
Tańcuje, tańcuje;
Rzekł Maciek: My nierówno skaczem,
Przeparzył Jarosza Korbaczem:
Nie żartuj, nie żartuj!

5. Stach, choć* sturbowany, zagra ci w organy,
Jezusku.Jezusku!
Złapał mendel kotów, narobił fagotów
Po włosku, po włosku;
Nuż koty nie w żartowne tony,
Gdyż miały wszczerione w ogony
Ach rata, ach rata!

6. Jędrek wlazł do turmy, próbuje swej surmy, Jak
może, jak może;
A Maciek skazuje: Niech Jędrzej surmuje
W oborze, w oborze;
Cóż czyni Jędrek, chłop mizerny?
Zdjął buty, zrobił z nich waltorny,
Jak umiał, jak umiał.

7. Wach do swoich basów przypiął sześć kiełbasów
Wesoło, wesoło.
Woś na swej oboi wielkie figle stroi,
Nuż w koło, nuż w koło;
Ru ru ru, Wach na swoim basie,
Dii dii dii, Krążel na kiełbasie,
Ha sa sa, ha sa sa!

8. Mikuła się lęka, na kolana klęka:
Ja prostak, ja prostak.
Dał mu, Wach fujarę i przez łeb gańdziarę,
Na szóstak, na szóstak:
Bum bum bum, zaczął koncert włoski,
Aż Dziecię brało się za boczki,
Cha cha cha, cha cha cha!

9. Bądź zdrów! Panie młody, trzeba iść do trzody
Scieżeczką, ścieżeczką.
Jezus mruga brewką: Daj im miód z konewką
I z beczką i z beczką
Dziękują Panięciu pastuchy,
Nalawszy po gardła swe brzuchy.
Chwała Tobie Panie!


NOWY ROK BIEŻY...


1. Nowy Rok bieży, w jasełkach leży:
a kto, kto? Dzieciątko małe,
dajcie Mu chwalę, na ziemi.

2. Leży Dzieciątko jako jagniątko:
a gdzie, gdzie? W Betlejem mieście,
tam się pospieszcie, znajdziecie.

3. Jak Go poznamy, gdy Go nie znamy,
Jezusa? Biednie uwity,
nic w aksamity, ubogo.

4. Anieli grają, wdzięcznie śpiewają:
a co, co? Niech chwała będzie
zawsze i wszędzie, Dzieciątku.

5. Królowie jadą z wielką gromadą:
a skąd, skąd? Od wschodu słońca,
szukają końca, Zbawienia.

6. Skarb otwierają, dary dawają:
a komu? Wielcy królowie,
możni panowie, Dzieciątku.

 


OJ, MALUŚKI, MALUŚKI..


1. Oj, maluśki, maluśki, maluśki
jako rękawicka
albo - li tez jakoby, jakoby
kawalecek smycka.

2. Cy nie lepiej Tobie by, Tobie by
siedzieć było w niebie,
wsak Twój Tatuś kochany,
kochany nie wyganiał Ciebie.

3. Tam wciornaska wygoda, wygoda,
a tu bieda wsędzie,
ta Ci teraz dokuca, dokuca,
ta i potem będzie.

4. Tam Ty miałeś pościólkę, pościólkę
i miętkie piernatki,
tu na to Twej nie stanie, nie stanie
ubożuchnej Matki.

5. Tam kukiolki jadałeś, jadałeś
z carnuską i miodem,
tu się tylko zasilać, zasilać
musis samym głodem.

6. Tam pijałeś ceć jakie, ceć jakie
słodkie malmazyje,
tu się Twoja gębusia, gębusia
łez górskich napije.

7. Tam Ci zawsze służyły, służyły
prześlicne janioly,
a tu lezys sam jeden, sam jeden
jako palec goły.

8. Hej, co się więc takiego, takiego
Tobie, Panie, stało,
zeć się na ten kiepski świat, kiepski świat
przychodzić zachciało.

 


DNIA JEDNEGO...


1. Dnia jednego o północy,
Gdym zasnął w wielkiej niemocy,
Nie wiem, ery na jawie, ery mi się śniło,
że wedle mej budy słońce świeciło.

2. Sam się czemprędzej porwałem
I na drugich zawołałem:
Na Kubę, na Maćka i na Kazimierza,
By wstali czemprędzej mówić pacierza.

3. Nie zaraz się podżwignęli,
Bo byli bardzo zasnęli:
Alem ich po trochu wziął za czuprynę,
By wstali przywitać Boga Dziecinę.

4. Kaźmierz bowiem wszystko słyszał,
Bo na słomie w budzie dyszał:
Ale nam od strachu nie chciał powiedzieć,
Na Maćka skazywał, ten musi wiedzieć.

5. No, Macieju, ty nam powiesz,
Ponieważ ty sam wszystko wiesz:
Widziałem, widziałem dziwne widzenie,
Słyszałem, słyszałem Anielskie pienie.

6. Bo mi sam Anioł powiedział,
gdybym na słomie w budzie siedział:
Nie bój się, nie bój się, Maćku pastuszka,
I jać to, i jać to, jest Boski służka.

7. Zwiastuję wesołe lata,
Że się wam Zbawiciel świata
W Betlejem narodził, tak sławnym mieście,
Więc Jego czymprędzej przywitać bieżcie.